Muharrem Kürkçü’yü herkes bilir; 1953’te ilk çocuğum dediği Rizespor’un kurucularından. İkinci çocuğu Hüsnü’de 1955 doğumlu. İki çocuk birlikte büyüdü ve bugünlere geldi. 

Kimler geldi, kimler geçti ve Rize’ye kimler iz bırakmadı ki; “ Toprak sahaydı bizim saha. Yağmur yağdı mı, çamurdan tanınmazdık. Çivi batardı ayağımıza, malzemeci amcamız çıkartırdı. Otobüslerle giderdik, deplasmanlara. Boş mukavelelere imza atardık. Amatör ruhumuzla şampiyonluklar yaşadık.” diyor, iz bırakanlardan Sarı Hüsnü.

Rizespor’u tanımayanlar Hüsnü’yü görünce “Ha tamam bu Rizespor” diyecek kadar özdeşleşmişti. Öyle ki; ihtilal olduğu sırada Elazığ deplasmanından dönerken askerler arabayı durdurur. Bizimkiler, “Biz Rizespor takımıyız” demelerine rağmen Komutan inanmaz ve “Hani o zaman Beyaz Kafalı Adam?” der. Arka beşli koltukta uyuyan Hüsnü’yü kaldırırlar. Komutan, Hüsnü’yü görünce, bizimkilerin Rizesporlu olduğuna inanır ve öyle izin verir.

Hüsnü’de her çocuk gibi mahalle aralarında top oynayarak, futbol hayatına başlar ve 1970’li yıllarda kurulan ilk Genç Takım’da yer alır. Yaşı tutmadığı için lisans alamadığı halde kendisi gibi sarışın olan arkadaşı Erol’un yerine maçlara çıkıyordu. 1972-73 yıllarında 3. ligde şampiyon oldukları sene Bülent Eken hoca, Hüsnü’yü kadroya alır. 1973-74 ‘de 2.lig A Takımında sürekli oynar ve ardından istemediği halde Orduspor’a transfer edilir. Ama bir yıl sonra Sarı Hüsnü, geri döndüğünde sahalarda fırtına gibi esmeye başladı. 1978-79 sezonunda şampiyonluk kupasını havalandırdılar. Bir yıl sürdü ligde kalmaları. Fenerbahçe dahil 6 takımın 29 puanı vardı ama biz bir gol averajıyla düştük. Hüsnü, dört aylık askerdi. 

 Ve muhteşem kadro 1984’de neredeyse tamamı Rizeli olan oyunculardan kuruldu. Geri kalan iki- üç oyuncuda aynı denizin çocuklarıydı, Trabzonluydular. Sarı Hüsnü, özellikle bunun altını çiziyor “Bizi, bizden daha iyi kim anlar? Hepimiz Rizeliydik, Karadenizliydik. Profesyonel ligde oynuyorduk ama amatör ruhumuzla. Rizespor, bizim her şeyimizdir.” 

 Her Rizeli biraz o da biraz agresif. Yenilmeyi hatta beraberliği bile hazmedemiyor. Bu yüzden Rizespor’da aktif olarak artık görev almıyor. Dışardan bir taraftar gibi gidip tribündeki yerini alıyor. “İsterse dükkanda yüzlerce müşteri olsun, kepeği indirir, maça giderim.” diyor.   

Ali Osman Hocasına gizlice dinyakop ayakkabı yaptırıp, gazeteye sarıp saklamış. Forma yok, üst baş yok, ama ruh vardı. 

O şartlardan bugünlere gelen Rizespor’u ve özellikle emek veren herkese teşekkür ediyor. Ama Çaykur Rizespor’un, hele hele Süper Ligde yer alan Çaykur Rizespor’un her sene düşme tehlikesinin üstünden atması gerektiğini vurguluyor. Bunu da doğru transfer politikasıyla ve teknik heyetin seçilmesiyle ancak olabileceğini söylüyor. 

“Neden eskisi gibi antrenörlük yapmıyorsunuz o zaman?” dediğimizde “Daha önce de belirttiğim gibi, bu stresi kaldıramıyorum. Ve ben bir işe girdim mi ismim orada olsun diye yapmam. İşi kulağından tutmak mantaliteme uymaz. Üstelik babam ve amcam artık eskisi gibi genç değiller ve bana ihtiyaçları var. Bu işi yapabilecek eski futbolcu arkadaşlarımızdan müsait olanlarından faydalanılabilir. Hatta bu arkadaşlarımızdan bir İzleme Komitesi kurularak, futbolcu bulma konusunda da destek alınabilir” diyebilecek kadar mütevazi.

Rize’de Atatürk Caddesin”deki manifaturacı KÜRKÇÜ dükkanını bilirsiniz. En şık kıyafetlerimiz kumaşını oradan alırız. Adeta Rize’yle özdeşleşmiştir. Yolunuz ola ki düşerse, hem bir bardak çay içer hem de Rizespor’un tarihini solursunuz.

Dün, bugün ve yarın hep var oldular Kürkçü ailesi. Tıpkı o meşhur “Babam ve Oğlum” filmindeki gibi sahneler; Baba Muharrem Kürkçü, oğul ama baba Hüsnü Kürkçü, oğul Evren Kürkçü… Tam üç nesil, Rizespor’u kurmuş, oynamış, bugünlere taşımış. E haliyle de Sarı Hüsnü de bundan haklı olarak övünüyor ve haklı olarak Çaykur Rizespor’u daha yukarılarda görmek istiyor.

“Benim temennim yeni sezonda yönetimin iyi kaliteli bir hocayla beraber onun nezaretinde çok iyi transfer politikası izlemeyip, yöremizde bulunan gençlere şans verilmesidir. Çünkü yöre olarak agresif, hırslı yapımız var. Her ne kadar Rizespor profesyonel olsa da biraz da amatör ruhta savaşan birileri de olması lazım. Çaykur Rizespor hepimizindir. Burada maddi ve manevi herkesin yardım etmesi gerekir. Kulübümüze sahip çıkıp bu takımı daha da hedefleri yüksek bir hale getirmek gerekiyor.”                                                                                                           

Beyaz Kafalı Adam Sarı Hüsnü, sarı fırtına gibi esip geçti. Geçerken imzasını Rizespor’un tarihine altın harflerle yazdı.                                                                            

Hazırlayan: Zelkif TAŞKIRAN

Yazı söyleşi resimler için Çaykur Rizespor dergisine ve Fatih Sultan Kar'a teşekkürler.

Sayfadaki içerikler izinsiz kullanılamaz.