Her çay sezonu öncesinde yaşadıklarımız moda mod aynı. Değişen hiçbir şey yok. Bu sene ilave edilen sorun çay toplamada makine kullanılması baş mesele oldu.
Çaya verilen fiyat, dikkatle izledim, politik olmayan görüşlere çok yakın, hatta üzerinde diyebilirim. Buğdaya verilen ton başına 16 bin TL’yı gördük!
ÇAY-KUR’A yapılan eleştirilen çoğunun içi boş. Haksız ve mesnetsiz.
Hele eski yönetimlerin başarılı gösterilme çabaları tamamen yerel dinamiklerin hayalleri.
ÇAY-KUR’U olmayan bir ürüne fabrika yaptıran kafadan ne beklersiniz? Akıl alır gibi değil, ortada ürün, hammadde yok, fabrikasını fiilen yapıyor, kurumu milyonlarca zarara uğratıyorsun.
Başarılı dedikleri insan, torununu ÇAY-TAŞ’ın başına getirmesine tek kelime etmeyen çevrelerin görüşleri benim nazarımda kocaman bir O’ dır.
Kapasiteye dönersek, ilave kapasite yaratılmadığı eleştirilerine gelirsek; Çay sanayiinde kapasite sorunu yoktur, fazlalığı vardır. 9500 ton kapasite, özel sektörün kapasitesi de göz önüne alınırsa yeterlidir. Asla başka bir kapasiteye ihtiyaç yoktur.
Özel sektörün elinde kullanılmayan binlerce ton kapasite vardır. Fakat şu da var, bu kapasiteyi harekete geçirmek kolay iş değildir. Radikal kararlar gerektirir. Mesela, ÇAY-KUR’un yaş çayı alıp atıl durumdaki fabrikalara göndermesi fikri akla yakın geliyor. Çeşitli handikapları barındıran bu görüş sağlıklı görünmüyor. Üreticinin alın teri parasına kim nasıl, hangi kanunla ödeme garantisi verecek? O nedenle çok zor!
Yıllardır değişmeyen ve rutin hale gelmiş uygulamalar üzerinden ÇAY-KUR’a bölgesel mantıkla eleştiriler getirmek büyük bir haksızlıktır, gerçeklerin üzerini örtmek demektir.
Gerçekler, üreticilerin gerçek bir üretici gibi davranması, kural ve kaidelere harfiyen uymasıdır.
Yaş çay toplama kapasitesi çay motorları ile inanılmaz bir seviyeye yükselmiştir. Bununla baş etmek imkansızdır. Bu yeni durumla başa çıkmanın yegane çaresi acil olarak kontenjan uygulamasına geçilmesi ile mümkün olacaktır.
Üretici iseniz bu değişmez gerçeğin gereğini yapacaksınız. Ötesi beri yoktur. Başka da çare yoktur. Kaliteli, odunsuz, otsuz çay satacaksınız.
Politik saiklerle eleştiri getirmenin kimseye bir yarı yoktur.
Rize tarihini, burada yaşayan insanların kaderini değiştiren “ÇAY” veli nimetinin elimizden kayıp gitmesini istemiyorsak, el birliği ile doğruları konuşalım, gerçekleri görelim, önerilerimizi bu sıraya göre dile getirelim, günlük değil, “gelecek çay vizyonu” ile hareket edelim.
Baki selam ve dua ile.