Rize’de bir Ramazan daha usulca çekildi aramızdan…
Sofralar kuruldu, dualar edildi, kalpler bir nebze yumuşadı. Ama asıl mesele şu: Biz gerçekten doyduk mu… Yoksa sadece aç mı kaldık, karnımız mı doydu?
BİR TABAK ÇORBANIN HİKAYESİ
Geçen hafta akşamüstü… Yağmur ince ince yağıyor, bildiğin Rize havası. Bir mahalle arasında yürürken, kapısı yarı açık bir ev dikkatimi çekti. İçeriden çocuk sesi… Ama öyle şen değil, hani insanın içine dokunan cinsten.
Kapıyı çalmadım. Ama tam dönecekken yaşlı bir teyze çıktı. Elinde bir tencere…
“Evladım” dedi, “komşuya yemek götürüyorum. Bugün pişirememişler.”
O an anladım… Bu şehir hâlâ ayakta.
Ne belediye ne kurum…
Bazen bir mahalle, bir kapı, bir tencere… Bütün sistemden daha güçlü.
İşte Ramazan dediğin budur. Sessiz yardım. Gösterişsiz iyilik.
“Paylaşan el görünmez ama hissedilir.”
YARDIMLAR YETTİ Mİ, GÖNLÜMÜZ YETTİ Mİ?
Bu Ramazan’da belediyeler, sosyal yardımlaşma kurumları çalıştı. Evet, gördük.
İftar masaları kuruldu, koliler dağıtıldı, sofralar çoğaldı.
Ama asıl soru şu:
Her kapıya gerçekten ulaşıldı mı?
Rize küçük şehir derler ya…
Yok öyle bir şey.
Bazen en büyük yalnızlık küçük şehirde olur.
O yüzden mesele sadece yardım değil…
Fark etmek.
“Görmeyen göz değil, bakmayan gönüldür eksik olan.”
RAMAZAN GİTTİ, BAYRAM GELDİ… AMA KOŞUŞ DEVAM
Şimdi bayram telaşı…
Rize yine hareketli, yine kalabalık.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan Güneysu’da… Programlar yoğun.
Bayramlaşmalar, açılışlar, mesajlar…
Bir yanda siyaset, bir yanda bayram.
Ama sahada olanlar bilir…
Gazeteci için bayram yok.
Koşacağız. Yazacağız. Göstereceğiz.
“Bayram dinlenene değil, koşturanın hikayesidir.”
DÜNYA YANIYOR… BİZ DUA EDİYORUZ
Biz burada huzurla iftar yaptık.
Ama dünyanın başka köşelerinde insanlar sahursuz uyudu.
İsrail’in zulmü, İran’daki gerilim…
Savaşın gölgesi büyüyor.
Rize’de bir lokma ekmek yerken,
Bir yerde insanlar o lokmayı hayal ediyor.
İşte bu yüzden Ramazan sadece ibadet değil… Farkındalık ayıydı.
“Tok olan anlamaz sanırız, ama anlayan hep tok olanlardan çıkar.”
BAYRAM SONRASI RİZE YİNE YOĞUN
Bayram bitecek…
Ve gerçek gündem başlayacak.
Çay sezonu kapıda.
Müstahsil bekliyor.
ÇAYKUR’dan beklenti büyük.
İşçi konuşacak. Üretici soracak.
Yazacağız.
Gündemi tutacağız.
Çünkü bu şehir susmaz…
Sadece bazen dinlenir.
“Toprağın sesi kesilmez… sadece kulak veren azalır.”
KALENDERCE
Bir Ramazan geçti…
Geriye ne kaldı?
Bir tabak çorba…
Bir kapı aralığı…
Bir iç çekiş…
Bir dua…
Eğer kalbinde bir iz bıraktıysa…
İşte o Ramazan, gerçek Ramazan’dır.
Hayırlı bayramlar…
Sağlıcakla, huzurla…
Bayram sonrası görüşmek dileğiyle…
