Bir kar yağardı Güneysu’nun dağ tarafına…
Bizim Adacami köyü bembeyaz olurdu.
Şimdilerde köy mahalle oldu.
İsmi değişti ama asıl değişen başka şeyler.
Kalabalık gitti.
Samimiyet azaldı.
Birlik beraberlik desen, eski fotoğraflarda kaldı.
Çay bahçelerinin üzerine kar düşer, buz tutardı.
Biz o buzun üstünde top oynardık.
Bugünün çocuğuna anlatsan, “Abi sen Netflix dizisi mi anlatıyorsun?” der.
Ama gerçekti. Hem de mis gibi gerçek.
Kadınlar akşama kadar telaşta…
Mutfaktan kara lahana çorbasının kokusu…
Muhlama fokur fokur…
Ev baklavası incecik açılmış…
Erkekler öğlene kadar uyur, sonra köy meydanında bir tur.
İftara doğru sıcacık pideyi alıp eve dönüş.
Çokluk yoktu.
Yokluk vardı.
Ama huzur vardı.
Çünkü aza kanaat vardı.
Kanaat olmayınca, nimet de yetmiyor insana.
Sözüm şudur:
Azla mutlu olmayı unutan, çokla da huzur bulamaz.

ŞİMDİ GELELİM ŞU ÇÖP MESELESİNE
El insaf yahu…
Seçilmişler hizmet edecek elbette.
Ama biz de bu şehre sahip çıkacağız.
Her önüne gelen çöpünü yere atarsa…
Kamu malına zarar verirse…
Çardakları, yürüyüş yollarını hor kullanırsa…
Belediye başkanı ne yapsın?
Görevli ne yapsın?
Pazar’daki yürüyüş yolu milletin malı.
Oradaki çardak da, bank da, ışık da senin.
Bu mübarek günlerde etrafa çöp atmak nedir arkadaş?
Ramazan sadece aç kalmak değil.
Biraz da edep, biraz da hassasiyet.
Temizliğe riayet etmeyen, nimete de riayet etmez.

İYİ İŞE ALKIŞ TUTMAK LAZIM
İyidere Kaymakamlığı’nı tebrik etmek boynumuzun borcu.
İyidere Belediyesi ve Millî Eğitim iş birliğiyle yürütülen
“İMTAL’in Şefleri Kalplere Dokunuyor” projesi…
Meslek lisesi öğrencileri iftar hazırlıyor.
19 hanede 32 kişiye yemek ulaştırılıyor.
Bak işte Ramazan ruhu budur.
Gösterişsiz.
Sessiz.
Ama yürekten.
Aynı güzel uygulamayı Çayeli Kaymakamlığı da yapmış.
Demek ki isteyince oluyor.
Gençlere sadece tarif değil, merhamet de öğretiliyor.
Paylaşan el, hiçbir zaman eksilmez.

RAMAZAN COŞKUSU SAHNEDE
Rize Belediyesi
Ramazan’ın ilk 20 günü boyunca 80 sahne gösterisi düzenliyor.
15 Temmuz Demokrasi ve Cumhuriyet Meydanı’nda dev çadır.
Çocuklar için atölyeler.
Etkinlikler.
Heyecan.
Ramazan’ı sadece takvim yaprağında değil, meydanda yaşatmak önemli.
Çocuk hatırlamazsa…
Gelenek ölür.
Coşkusuz büyüyen nesil, köksüz büyür.

KALENDERCE
Eski Ramazanlar belki geri gelmeyecek.
Ama ruhu kaybolmasın yeter.
Bir yanda çöp atanlar…
Bir yanda iftar taşıyan gençler…
Tercih meselesi bu.
İnsan ya kirletir ya güzelleştirir.
Ya tüketir ya şükreder.
Ramazan aynadır.
Kim olduğumuzu gösterir.